Warunkowe umorzenie postępowania karnego

Warunkowe umorzenie postępowania karnego uregulowane zostało w art. 66 Kodeksu Karnego. Określone zostało jako szczególny środek odpowiedzialności karnej, który zakłada poddanie sprawcy przestępstwa próbie. Oznacza to, że warunkowo można umorzyć postępowanie karne, w przypadku stwierdzenia, iż sprawdza popełnił przestępstwo - sąd w takiej sytuacji nie skazuje sprawcy jednak nakłada na niego obowiązki, które jest on zobowiązany spełnić. Omawiane umorzenie jest rodzajem swoistej szansy jaką daje państwo sprawcy.

Istotnym bonusem w takiej sytuacji jest tzw. „czysta karta” - osoba przeciwko, której warunkowo umorzono postępowanie karne pozostaje niekarana i może otrzymać zaświadczenie o swojej niekaralności. Co prawda w stosunku do takiej osoby w Krajowym Rejestrze Karnym zostaje dokonana adnotacja dotycząca jej warunkowego umorzenia postanowienia jednak warto zaznaczyć ze nie jest to jednoznaczne z wpisem o skazaniu tej osoby.

W celu stwierdzenia warunkowego umorzenia postępowania karnego jest spełnienie i wykazanie spełnienia się następujących przesłanek:

- dane przestępstwo nie jest zagrożone karą wyższą niż 5 lat pozbawienia wolności;

- wina sprawcy i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne;

- okoliczności popełnienia czynu nie budzą wątpliwości;

- sprawca nie był wcześniej karany za przestępstwo umyślne;

- właściwości i warunki osobiste sprawcy oraz jego postawa i dotychczasowy sposób życia uzasadniają przekonanie, że będzie przestrzegał porządku prawnego w przyszłości - w szczególności nie popełni już przestępstwa.

Tak jak zostało już wspomniane wcześniej warunkowe umorzenie postępowania karnego wiąże się z zobowiązaniem oskarżonego do wskazanych obowiązków, którymi często jest naprawienie wyrządzonej szkody. Innymi fakultatywnymi obowiązkami może być zobowiązanie oskarżonego do: przeproszenia poszkodowanego, wykonania świadczeń alimentacyjnych, zakaz prowadzenia pojazdów na określony czas bądź świadczenie pieniężne.

Warunkowe umorzenie postępowania karnego z pewnością daje możliwość resocjalizacji sprawcy.

Jak skutecznie walczyć z stalkingiem?

Tytułowy stalking określany jest jako uporczywe nękanie bądź prześladowanie ofiary. Zgodnie z kodeksem karnym stanowi przestępstwo, za które grozi kara pozbawienia wolności nawet do dziesięciu lat. Zagadnienie zostało zawarte w art. 190a Kodeksu Karnego, jako przestępstwo przeciwko wolności człowieka.

Za uporczywe nękanie przyjmuje się prześladowanie, dokuczanie innej osobie, głuche lub obraźliwe telefony, niechciane sms-y oraz e-maile, śledzenie, obserwowanie, nachodzenie itp. W obecnych czasach przy rozpowszechnionej obecności portali społecznościowych, trzeba wspomnieć, że także w tym zakresie możemy mieć do czynienia ze stalkingiem. W sytuacji gdy ktoś wykorzystuje wizerunek innej osoby lub jej dane osobowe w celu wyrządzenia szkody majątkowej lub osobistej także podlega karze do 3 lat pozbawienia wolności.

Zatem jak uchronić się od stania się ofiarą stalkingu?

Przede wszystkim należy wyrazić swój sprzeciw w stosunku do osoby nękającej. Ważne jest także aby całkowicie zignorować taką osobę, nie wdawać się w żądne dyskusje i nie prowokować dalszych kroków. Mimo to jeśli nękanie będzie się nasilać trzeba koniecznie zabezpieczyć wszystkie dowody: zachować smsy, bilingi telefoniczne, nagrywać rozmowy.

Przestępstwo nękania jest ścigane na wniosek pokrzywdzonego, co w praktyce oznacza, że do wszczęcia postępowania konieczne będzie zawiadomienie organów ścigania przez osobę tym przestępstwem pokrzywdzoną. W postępowaniu tym niezbędne są wszelkie dowody potwierdzające zaistniałe zjawisko w stosunku do pokrzywdzonej osoby.