piątek, 12 lutego 2016

Jakie są konsekwencje za naruszenie zasad ochrony informacji niejawnych?

Sfera ochrony informacji niejawnych jest niezwykle ważna w wielu dziedzinach. Informacje niejawne występują zarówno w przedsiębiorstwach jaki i w instytucjach państwowych, bezapelacyjnie w każdym aspekcie powinny być odpowiednio chronione.

Ochrona informacji niejawnych w Rzeczypospolitej Polskiej unormowana jest Ustawą o ochronie informacji niejawnych z 5 sierpnia 2010 r. oraz aktami wykonawczymi wydanymi na podstawie tego aktu prawnego. W przypadku jego naruszenia, w zakresie objętym przepisami Kodeksu Karnego, wchodzi w grę popełnienie określonych przestępstw.

Przestępstwa przeciwko ochronie informacji niejawnych zostały wyodrębnione w Kodeksie Karnym:
- ujawnienie informacji stanowiącej tajemnicę państwową lub służbową, 
- bezprawne uzyskanie informacji - kradzież informacji,
- naruszenie prawa do zapoznania się z informacją poprzez jej zniszczenie uszkodzenie lub
uniemożliwienie dostępu,
- dywersja informatyczna.

Kodeks karny nakłada sankcje za naruszenie zasad ochrony informacji niejawnych. Zgodnie z art. 1, §1 k.k. odpowiedzialności karnej podlega tylko ten, kto popełnił czyn zabroniony pod groźbą kary przez ustawę obowiązującą w momencie jego popełnienia. Karami za ujawnienie lub niezgodne z przepisami wykorzystanie informacji niejawnych w zależności od klauzuli poufności oraz popełnionego czynu przewidziana jest grzywna bądz kara ograniczenia lub pozbawienia wolności nawet do lat 8. 

Artykuły Kodeksu karnego umożliwiają kumulację z innymi przepisami, przewidzianymi poza kodeksem, sankcjonujące naruszenie tajemnicy.



(fot. http://administracja.sgh.waw.pl/pl/SSPOiOIN/Strony/default.aspx)

Kiedy mamy do czynienia z domniemaniem niewinności?

Korzeni domniemania niewinności możemy doszukać się już w Konstytucji RP gdzie wskazano, że: "każdego uważa się za niewinnego, dopóki jego wina nie zostanie stwierdzona prawomocnym wyrokiem sądu" (art. 42 ust. 3).

Zasada domniemania niewinności (PRAESUMPTIO BONI VIRI) jest jedną z naczelnych zasad postępowania karnego. Jest ona niezmiernie ważna dla każdej osoby, która staje w obliczu ostrzeżenia za naruszenie prawa. W jej myśl oskarżonego uważa się za niewinnego do czasu aż jego wina nie zostanie stwierdzona prawomocnym orzeczeniem sądu. Warto być świadomym, iż w myśl kodeksu postępowania karnego oskarżony do czasu udowodnienia mu winy jest objęty właśnie zasadą domniemania niewinności, a nie dających się usunąć wątpliwości nie wolno rozstrzygać na niekorzyść oskarżonego.

Do czasu wydania prawomocnego wyroku nie można przesądzać o kwestii winy oskarżonego, a w czasie postępowania procesowego oskarżony powinien być traktowany jako niewinny, bez względu na przytłaczające dowody winy. Warto także podkreślić, że na arenie międzynarodowej domniemanie niewinności gwarantuje m. in. Powszechna Deklaracja Praw Człowieka, Międzynarodowy Pakt Praw Obywatelskich i Politycznych oraz Europejska Konwencja Praw Człowieka.





(fot. http://www.infor.pl/prawo/prawo-karne/dowody/703218,galeria,Zasada-domniemania-niewinnosci.html)