Korzeni domniemania niewinności możemy doszukać się już w Konstytucji RP gdzie wskazano, że: "każdego uważa się za niewinnego, dopóki jego wina nie zostanie stwierdzona prawomocnym wyrokiem sądu" (art. 42 ust. 3).
Zasada domniemania niewinności (PRAESUMPTIO BONI VIRI) jest jedną z naczelnych zasad postępowania karnego. Jest ona niezmiernie ważna dla każdej osoby, która staje w obliczu ostrzeżenia za naruszenie prawa. W jej myśl oskarżonego uważa się za niewinnego do czasu aż jego wina nie zostanie stwierdzona prawomocnym orzeczeniem sądu. Warto być świadomym, iż w myśl kodeksu postępowania karnego oskarżony do czasu udowodnienia mu winy jest objęty właśnie zasadą domniemania niewinności, a nie dających się usunąć wątpliwości nie wolno rozstrzygać na niekorzyść oskarżonego.
Do czasu wydania prawomocnego wyroku nie można przesądzać o kwestii winy oskarżonego, a w czasie postępowania procesowego oskarżony powinien być traktowany jako niewinny, bez względu na przytłaczające dowody winy. Warto także podkreślić, że na arenie międzynarodowej domniemanie niewinności gwarantuje m. in. Powszechna Deklaracja Praw Człowieka, Międzynarodowy Pakt Praw Obywatelskich i Politycznych oraz Europejska Konwencja Praw Człowieka.
(fot. http://www.infor.pl/prawo/prawo-karne/dowody/703218,galeria,Zasada-domniemania-niewinnosci.html)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz