Sprawcą przestępstwa nazywamy osobę, która osobiście popełnia przestępstwo. To po prostu realizator czynu zabronionego, jak np. oszustwa, kradzieży czy zabójstwa. Warto też zaznaczyć, że realizacja przestępstwa może odbyć się również w formie wieloosobowej! Dodatkowo kodeks karny poszerza pojęcie sprawstwa o sprawstwo: kierownicze i polecające.
Sprawstwo kierownicze istnieje wtedy, gdy sprawcą jest osoba kierująca wykonaniem czynu zabronionego przez inną osobę. Żeby określić sprawstwo kierownicze istotne jest ustalenie władztwa sprawcy kierowniczego nad realizacją przez inną osobę/osoby czynu zabronionego. Oznacza to, że do dokonania czynu zabronionego musi istnieć porozumienie między sprawcą kierowniczym a wykonawcą/wykonawcami czynu zabronionego.
Sprawstwo polecające polega na tym, że sprawca polecający wykorzystuje uzależnienie innej osoby od siebie i poleca jej dokonanie czynu zabronionego. Przy sprawstwie polecającym istotą sprawstwa jest wykorzystanie uzależnienia (układu, w którym jedna osoba ma wpływ na drugą osobę). Uzależnienie międzyosobowe może być formalne i nieformalne. Popularne są układy rodzic-dziecko, szef-pracownik

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz